Esperientziatik sortutako ezagutzak. 2020-01-28

Gaur urtarrilak 28, aurreko egunekoari lotuta, Cajas de vida: paisajes que nos narran testua irakurri eta komentatu dugu klasean. Testua aztertu ondoren, hezitzaile bezala gure rola zein den komentau dugu. 

Cajas de vida, objektuen bitartez, norbere kontakizun intimoak besteekin partekatzean datzan proiektu bat da.
Haur guztiek, beren kaxa ireki, erakutsi eta partekatzen dute. Kaxan, altxor modura bizitako momentu ezberdinetako aztarnak biltzen joaten dira eta hauek, ezagutzera emateko eta besteak hobeto ezagutzeko balio du. Beraz, bakoitza bere kontakizun intimoa sortzen joaten da, norbera irudikatzen duena eta norberataz hitz egiten duena. Honek, mundua ulertzen eta norbere burua ulertzen laguntzen die. Helburua da, eskola berrasmatzea, haiek berrasmatuz. Ikasgelako bizitzak partekatutako proiektutan bihurtuz.
Ideia hau. 3 urteko neska eta mutil talde batekin hasi zen, talde hau anitza zen. Talde guztietan anizatasuna egoten da. Irakasleari dagokionez, norbere burua gehiago ezagutzeko desioa sortzen da eta bere irakasle ahotsa ez isilaraztearena, neska eta mutilen ondoan entzunaraztea, elkarri lotutako istorio berriak sortuz. Ikasgela konplexuak bizi izatean berrasmatu daitezen.
Kaxa hauek prest daudenean, etxera eramaten dituzte eta familiei gonbidatzen zaie beren prestakuntzan parte hartzera. Ondoren, berriro bueltatzen dira ikasgelara kontatuz joateko eta udaran etxera bueltatzen dira berriro pentsatzeko. 
Elkarrizketan, beste egoerak eta galdera berriak oparitzen dizkieten ideia berriak lotzen dira. Jaiotzean nolakoak diren eta nola doaz aldatzen erlazionatzen hasten dira, honela bilakatzeko modu desberdinak aurkitzen dituzte eta ikerketarako beste bide batzuk aurkitzen dituzte.
Beren bizitzen kontakizunak partekatzen dituzte, beti norbere istorioaren agintaritza eramaten ahaleginduz.
Intentsitate handiz lotutako bizitza guzti hauen bitartez, hunkitzen dietenaz osatzen joaten dira,
sentitzen uzten joaten dira. Momentu batzuetan, pertsona bakoitzaren kaxa era erritualizatuan partekatzen dute, galderak egiten dituzte eta veste kontakizunak ehuntzen eta erlaizonatzen joaten dira. Honela, beren kontakizunak begiratzeko veste modu ezberdinak oparitzen diote elkarri. Oroimenetik paseatzen doaz, beraiena den ipuin bat ehunduz eta ehotakoa desegiten, elkarren artean berrasmatzen dena, ipuin amaiezin baten gisa.

Gure rola, nahia sortzea eta jasotzea da, hau da, jaso eta ematea eta egoerak sortzea. Espazio bat sortzea non haurrak gustora sentitzen diren beren bizipenak kontatzeko. Cajas de vida izeneko jarduera honen bitartez, hainbat gauza ikasten dituzte: Izaten ikastea, dituzten beldurrak onartzen, elkarbizitzen, errespetua, matematika (neurriak); handia/txikia (konparaketak); zaharra/gaztea (adina); gehiago/gutxiago (denbora). Guzti hori lantzeko, hainbat baliabide erabiltzen dituzte, adibidez, ekografiak aprobetxatzen dituzte, gurasoek eskainitako kontakizunak, gurasoaren belauna ikusita, historioan gertatutakoa gogoraraziz, belauna operatu ziotela antzeman eta era honetan, hezurrak eta are gahiago, gorputzaren ezagutza sortzen da.

Gaurko saioan irakurritako testuaren inguruan eta klasean komentatutakoaren inguruan haurrei hitz egiteko aukera eman behar zaiela ikasi dut. Eta hezitzailearen ardura da beraiek lasai eta askatasunez hitz egiteko espazio lasai, atsegin eta konfidantzazkoa sortzea. Bestetik ikasi dut, ikasteko beste alternatiba batzuk ere badirela, Cajas de vida jarduera hau den bezala. Niri pertsonalki, jarduera hau oso interesgarria, originala eta polita iruditzen zait, bai hezitzaile, bai haurrak eta bai gurasoak asko inplikatzen direlako, beraz elkarlanaz hari gara eta hori ideia bikaina iruditzen zait.