Gaur azken klase teorikoa izan da.
Batetik, El cono de aprendizaje de Edgar Dale eta bestetik, Bloom taxonomia: kognizio mailak, ikusi eta aztertu ditugu. Hau, irakasleen planifikaziorako tresna da.
Geroago, Jorge Bucay-ren Irakasle sufi-a eta sagarra ipuina irakurri dugu.
Azkenean, ipuin honetan kontatzen denaren ondoriotzat atera dugu, ikasleek irakasleek dena mamituta, eginda, murtxikatuta ematea eskatzen dutela, hau da, zer ikasi behar duten esatea, nola egin behar den,... Izan ere, horrela, ez dute autonomia garatzen, kognitiboki autonomia, errekurtsoak bilatzea izango litzateke gauza. Horretarako hainbat adibide jarri ditugu.
Ondoren, Espainiako Hezkuntza Sistemaren garapena komentatu dugu.
Duela mende asko, denak analfabetoak ziren, aberats zein txiroak. Jakintza elizaren esku zegoen. Elizak bere interpretazioa saltzen zuen. Liburuetan agertzen zena zen egi bakarra.
Ildo horretatik, irakaslearen rolaren garapena ere aipagarria da.
Metodo Sokratikoa ere ikusi dugu; hau, galderen bidez erantzunak erantzutean datza, ikasleei erantzuna elkarrekin bilatzera bultzatuz. Sokratesek, bere ikasleei erantzuna eman beharrean, ikasleak erantzuna bilatzea nahi zuen.
Moyano Legea oso garrantzitsua izan zen gaur egungo antolaketan.
Hezkuntzari garrantzia handia ematen zaio. Pertsonei garatzeko aukera ematen zaie.
Jarraian, paragrafo bat irakurri, aztertu eta komentatu dugu.
Hezkuntzaren askatasuna, Primo de Riveraren estatu kolpearekin desegiten da.
Aldaketak ematen dira: Gaztelaniaz gain, estatu mailan beste hezkuntza batzuk bazeudela onartzen hasi zen. Hezkuntza banatzen hasten da. Ohikoa zen, elizaren kutsu bat derrigortasunez mantentzea, hori jada ez zen derrigorrezkoa.
Kanpaina egiten zen alfabetatze aldera eta uztailaren 18an, Franko, eliza eta botere ekonomikoak honen kontra egin zuten. Elizaren dogmak zabaltzeko bidea.
Orain arte hezkuntza pribatua soilik lehen hezkuntzan eta bigarren hezkuntzan zegoen, orain unibertsitatean dago ere.
Ikusitako guztiarekin hezkuntza sistemaren ondorio bezala ateratzen dugu: ibilbidea ikusita, aldaketak alderdi sozialarekin eta politikoarekin batez ere lotuta daudela.
- Eliza beti presente egon da hezkuntzan.
- Aldaketa asko egon dira. Ez dago modurik ezer errotzeko.
Hezkuntza premia bereziak zituzten ikasleen inguruan, ordurarte, ikastetxe espezifikoetan eskolaratu behar ziren. Gaur egun ordea, inkusibidadearen inguruan hitz egiten dugu.
Helduen hezkuntza, EPA, adibidez, sortu zen, etengabe formatzeko aukera izateko.
Hautazko ikasgai gisa erlijioa jarri zen. Ikastetxe guztiek eman behar dute aukera hori, ikasleren batek aukera hori eskatzen badu, ikastetxeak aukera hori eman behar baitu.
Bukatzeko, "Primum non nocere" - El error como ocasión de aprendizaje bideoa ikusi dugu.
Berak defendatzen du akatsetan oinarritutako hezkuntza dela benetan hezkuntza produktiboa.
Bideoan aipatzen du, elkarrizketa batean, posizio batzuekin hasi dena, posizio horiek mantentzen baditu, ez duela ezer irabazten, ez duela ezer ikasi, alegia.
Bestetik esaten du, gurea, gelan, jarduera zientifiko bat dela, zientifikoak gara, zentzu klinikoan, zeinan kontrolatu dezakegun hori kontrolatzen dugun.
"Errorología de la medicina", akatsaren zientzia, aipatzen du, hau da; zuzentzea, birsortzea, kritikatzea,... Lehenik, minik ez egin, primum non nocere. Praktika guztiek ez dute bermatzen minik ez egitea.
Ikaslearen akatsa informazio klinikoa da. Ez da nota bat lortzeko baliabidea.
Ikaslea gauza batzuen artean, analgesikoa da, ez du soilik gaitza sendatu behar, min hori saihestu behar du ere. "No basta con decir tres en salud, habra que analizar la analogica implicita que ha llevado al alumno a dar esa respuesta".
- Gure lengoaia, beti akatsen pean dago.
- Gure printzipioak ez dira formulatzen ditugun paperetan bizi, baizik eta, ikasleen jokaeran.
- Elkarrizketa batean, irabazten duena da, oker dagoela ohartzen dena.
- Unibertsal baten negazioa, aurkako partikular bat da.
- Testu ulergaitzetan, hutsune kognitiboak daude.
Eskola ekitatiboa izan behar du, hau da, gutxiago daukanari guk gehiago eman beharko genioke. Baieztapena: pertsonari begira, autoestimuari begira, bete egiten gaitu, animatu egiten gaitu. Debekuak gehiago egiten dira.
Gaurko saioan, hezkuntzaren bilkaera nolakoa izan den ikasi dut. Irakaskuntza-ikaskuntza prozesuaren bilakera, alegia.
Bloom taxonomiak, maila kognitiboak eta ikasleen ikaskuntza garatzeko balio du.
Geroago, Jorge Bucay-ren Irakasle sufi-a eta sagarra ipuina irakurri dugu.
Azkenean, ipuin honetan kontatzen denaren ondoriotzat atera dugu, ikasleek irakasleek dena mamituta, eginda, murtxikatuta ematea eskatzen dutela, hau da, zer ikasi behar duten esatea, nola egin behar den,... Izan ere, horrela, ez dute autonomia garatzen, kognitiboki autonomia, errekurtsoak bilatzea izango litzateke gauza. Horretarako hainbat adibide jarri ditugu.
Ondoren, Espainiako Hezkuntza Sistemaren garapena komentatu dugu.
Duela mende asko, denak analfabetoak ziren, aberats zein txiroak. Jakintza elizaren esku zegoen. Elizak bere interpretazioa saltzen zuen. Liburuetan agertzen zena zen egi bakarra.
Ildo horretatik, irakaslearen rolaren garapena ere aipagarria da.
Metodo Sokratikoa ere ikusi dugu; hau, galderen bidez erantzunak erantzutean datza, ikasleei erantzuna elkarrekin bilatzera bultzatuz. Sokratesek, bere ikasleei erantzuna eman beharrean, ikasleak erantzuna bilatzea nahi zuen.
Moyano Legea oso garrantzitsua izan zen gaur egungo antolaketan.
Hezkuntzari garrantzia handia ematen zaio. Pertsonei garatzeko aukera ematen zaie.
Jarraian, paragrafo bat irakurri, aztertu eta komentatu dugu.
Hezkuntzaren askatasuna, Primo de Riveraren estatu kolpearekin desegiten da.
Aldaketak ematen dira: Gaztelaniaz gain, estatu mailan beste hezkuntza batzuk bazeudela onartzen hasi zen. Hezkuntza banatzen hasten da. Ohikoa zen, elizaren kutsu bat derrigortasunez mantentzea, hori jada ez zen derrigorrezkoa.
Kanpaina egiten zen alfabetatze aldera eta uztailaren 18an, Franko, eliza eta botere ekonomikoak honen kontra egin zuten. Elizaren dogmak zabaltzeko bidea.
Orain arte hezkuntza pribatua soilik lehen hezkuntzan eta bigarren hezkuntzan zegoen, orain unibertsitatean dago ere.
Ikusitako guztiarekin hezkuntza sistemaren ondorio bezala ateratzen dugu: ibilbidea ikusita, aldaketak alderdi sozialarekin eta politikoarekin batez ere lotuta daudela.
- Eliza beti presente egon da hezkuntzan.
- Aldaketa asko egon dira. Ez dago modurik ezer errotzeko.
Hezkuntza premia bereziak zituzten ikasleen inguruan, ordurarte, ikastetxe espezifikoetan eskolaratu behar ziren. Gaur egun ordea, inkusibidadearen inguruan hitz egiten dugu.
Helduen hezkuntza, EPA, adibidez, sortu zen, etengabe formatzeko aukera izateko.
Hautazko ikasgai gisa erlijioa jarri zen. Ikastetxe guztiek eman behar dute aukera hori, ikasleren batek aukera hori eskatzen badu, ikastetxeak aukera hori eman behar baitu.
Bukatzeko, "Primum non nocere" - El error como ocasión de aprendizaje bideoa ikusi dugu.
Berak defendatzen du akatsetan oinarritutako hezkuntza dela benetan hezkuntza produktiboa.
Bideoan aipatzen du, elkarrizketa batean, posizio batzuekin hasi dena, posizio horiek mantentzen baditu, ez duela ezer irabazten, ez duela ezer ikasi, alegia.
Bestetik esaten du, gurea, gelan, jarduera zientifiko bat dela, zientifikoak gara, zentzu klinikoan, zeinan kontrolatu dezakegun hori kontrolatzen dugun.
"Errorología de la medicina", akatsaren zientzia, aipatzen du, hau da; zuzentzea, birsortzea, kritikatzea,... Lehenik, minik ez egin, primum non nocere. Praktika guztiek ez dute bermatzen minik ez egitea.
Ikaslearen akatsa informazio klinikoa da. Ez da nota bat lortzeko baliabidea.
Ikaslea gauza batzuen artean, analgesikoa da, ez du soilik gaitza sendatu behar, min hori saihestu behar du ere. "No basta con decir tres en salud, habra que analizar la analogica implicita que ha llevado al alumno a dar esa respuesta".
- Gure lengoaia, beti akatsen pean dago.
- Gure printzipioak ez dira formulatzen ditugun paperetan bizi, baizik eta, ikasleen jokaeran.
- Elkarrizketa batean, irabazten duena da, oker dagoela ohartzen dena.
- Unibertsal baten negazioa, aurkako partikular bat da.
- Testu ulergaitzetan, hutsune kognitiboak daude.
Eskola ekitatiboa izan behar du, hau da, gutxiago daukanari guk gehiago eman beharko genioke. Baieztapena: pertsonari begira, autoestimuari begira, bete egiten gaitu, animatu egiten gaitu. Debekuak gehiago egiten dira.
Gaurko saioan, hezkuntzaren bilkaera nolakoa izan den ikasi dut. Irakaskuntza-ikaskuntza prozesuaren bilakera, alegia.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina